Dressuur onder vuur

Dr. Gerd Heusmann

 

Een paard dat vol vertrouwen en opgewekt met de ruiter samenwerkt en diens hulp volledig accepteert: zo behoort het te zijn. Helaas is de praktijk nogal eens anders. Vaak wordt binnen de dressuur paarden al op heel jonge leeftijd verkeerde dingen aangeleerd vanwege verkeerd gerichte ambitie of uit simpele onwetendheid worden paarden in houdingen gedwongen die hun gezondheid blijvende schade kunnen berokkenen.

Veel van de ruiters, trainers en topsporters beweren dat ze volgens de 'klassieke principes' handelen. Maar hoe kan men zien welke trainingsmethoden op de lange termijn schadelijk en welke juist goed zijn voor de gezondheid van het paard?

Wat elke ruiter moet weten om zijn paard gezond te houden.

Als ruiter zal je het met me eens zijn dat een paard een prachtig dier is. Samen genieten in de dressuurring met je paard is voor velen dan ook een fijn moment. Dat we in ons leerproces bij het rijden fouten maken, is heel menselijk. Als we er maar van leren, dan komt het goed. Maar er zijn ook trainingstechnieken die op lange termijn schadelijk kunnen zijn voor je paard. Vaak zijn deze technieken met de beste bedoeling aangeleerd.

Dr. Gerd Heusmann schreef een boek dat volgens hem de ruiter helpt inzicht te krijgen in wat een ruiter moet weten om zijn paard op een gezonde manier te trainen waardoor je echt tot een samenwerking kan komen met je paard en er beide plezier van hebt.

Hij - een ervaren paardendierenarts, paardenhouder en trainer - is niet enthousiast te noemen over de prestaties die geleverd worden in de hedendaagse dressuur. Hij zegt dat er nauwelijks nog over een wetenschappelijke onderbouwing gesproken mag worden als je het over de hedendaagse klassieke rijkunst hebt. Hij schrijft dat hier deels wetenschappers schuld aan hebben omdat ze, volgens hem, te weinig ruiterervaring zouden hebben, waardoor ze in veel uitspraken een verkeerd beeld voor ogen hebben en geven.

Ik kan je het boek dat Dr. Gerd Heusmann schreef aanraden. Je zult merken dat hij zijn uitleg onderbouwt en dat hij in alles het welzijn van het paard voor ogen heeft.
Dat hij daarbij geen blad voor de mond houdt en voor sommige mensen heel confronterend kan zijn, is voor hem duidelijk bijzaak.

 

'Verkeerde trainingsmethodes hebben gewoonweg ernstige gevolgen voor het paard', zegt hij en die gevolgen wil hij voorkomen.

 

Dr. Gerd Heuschmann wil ons met dit boek een wetenschappelijk onderbouwde uitleg geven vanuit de ogen van een paardenkenner. Hij levert daarbij argumenten die duidelijk maken wat in zijn ogen ‘goed’ en ‘fout’ is in de ruitersport.

Door zijn achtergrond kan hij ook op grond van de anatomie en fysiologische kennis aantonen hoe verkeerde rijtechnieken een slechte invloed kunnen hebben op de gezondheid van het paard en waarom. Via dit boek wil hij duidelijk maken dat de training volgens de principes van de klassieke rijkunst de moeite waard is als wij ons paard op een gezonde manier wil trainen.



 


Wat denkt Gerd Heuschmann hiervan? lees meer in het boek Dressuur onder vuur



Inhoud:

Wie is voor de situatie verantwoordelijk?
De ruiters
De wedstrijdruiters
De fokkers
De juryleden
Kwalificaties
De onafhankelijkheid
Het publiek
De instructeur en trainers
De fok- en ruiter verengingen

Klassieke rijkunst- wat houdt dat in? Basisanatomie van het paard
Het paard, het ‘onbekende wezen’ Het hoofd moet ‘naar beneden’
Het skelet
Het ‘bovenste contractiesysteem’(bovenlijn)
De spieren
De lange rugspier
Het ‘onderste contractiesysteem’ (onderlijn)
De halsspieren
De spieren van de onderhals, de croupe en achterhand

Functionele verbanden en hun consequenties voor een juiste training
Het passieve ligamentensysteem
van de romp en halswervelkolom
De voorwaarts gestrekte houding
Een losgelaten, ontspannen rug met flexibele spieren
De hoofd-hals-as
Relatieve oprichting met gedragen rug (rugganger)
Absolute oprichting met holle rug (schenkelganger)
Rollkur (hyperflexie) met overstrekte rug
De losse teugel
De valse knik

De fysiologische opleiding van het paard
Het jonge rijpaard
Zijgangen
Wijken voor de kuit
Aanleuning
De inzet van slofteugels
Naar buiten toe!
De ontwikkeling van stuwkracht en verzameling
Anatomische voorwaarden
Correcte verzameling- wordt dat tegenwoordig nog gevraagd?

Veterinaire aspecten van de opleidingsmethodiek
Klinische observaties
Behandeling en correctie
Het grote belang van losgelatenheid

Over de auteur:
Dierenarts Gerhard Heuschmann (geboren in 1959 in Marktredwitz) groeide op het landbouwbedrijf van zijn ouders met paarden op. In het oefencentrum voor eventing in Ansbach en aan de Duitse rijschool in Warendorf voltooide hij zijn opleiding tot professionele ruiter en trainer, tevens geschoold in paardenhouderij, met specialisatie rijden.
Aansluitend studeerde hij diergeneeskunde in Munchen. Hij was werkzaam als assistent in de dierenkliniek te Munchen en als deskundige van de afdeling fokkerij van de Duitse Ruitersportbond (FN).
Ook werkte hij als teamdierenarts voor de aangespannen teams van de Duitse Olympische Commissie voor Ruitersport en gaf hij leiding aan de dierenkliniek Domane Karthaus. In 1998 nam hij samen met zijn collega Dr. Dirk Remmler een dierenartsenpraktijk voor paarden in Warendorf over.

Sinds 1998 zijn beiden onder andere ook verantwoordelijk voor cursussen op het gebied van diergeneeskunde voor studenten die aan de Duitse rijschool in Warendorf worden opgeleid.

 

Persoonlijke noot:

Ik ben al jaren overtuigd van het feit dat er tegenwoordig veel mis gaat in de opleiding van ruiters. Dus ook van paarden, uiteindelijke zijn deze dieren het kind van de rekening: Onbegrip, artrose, frustratie, probleemgedrag, PIJN!

Helaas is het paard de laatste decennia ook een winstobject en een status verhogende middel geworden.

Als de basis niet voor elkaar is - als je elkaars taal niet spreekt - kom je nergens. Je kunt tegen een Chinees in het Nederlands staan schreeuwen; maar dan begrijpt hij je nog steeds niet.

Er is niets oprechter en eerlijker dan een paard. Een paard heeft geen slapeloze nachten omdat hij zich zorgen maakt over de toekomst. Een paard staat niet te bedenken hoe hij jou dwars kan zitten.
Hij handelt instinctief, hij heeft een eigen karakter. Dit alles vertelt hij doormiddel van zijn non-verbale (= ik kan niet praten) gedrag.
Probeer te 'luisteren'. Dit luisteren is kijken en voelen. Als je een paard of een pony ziet, die 'roept' dat hij pijn heeft . . . . . probeer er dan iets aan te doen. En kijk niet de andere kant op.

Mensen aanspreken op hun manier van omgaan met hun paard of hun pony heeft - de laatste tijd - bij mij geen vrienden gemaakt. Jammer voor die paarden en pony's, maar ik voel mij er beter door omdat ik die mensen toch gewezen heb op een andere wijze van rijden. Ook al waren deze amazones daar helemaal niet blij mee ! !

Niets zeggen, nee dat kan niet meer, bescherm het dier tegen het beest dat in sommige ruiters zit.
Ik weet dat die ruiters dat vaak uit frustratie, boosheid en onkunde handelen, maar wij mogen het paard daar niet de dupe van laten worden.

Lies Beuker