5 augustus Horrorconcours

De KNHS en wedstrijdorganisaties hebben een nieuwe zaak om zich over te buigen. Als afrastering van een paardenwei is prikkeldraad over een tijd verboden, dankzij de aangenomen motie in de Tweede Kamer. Nu ze het in Den Haag eens zijn dat prikkeldraad een groot risico vormt voor paarden, wordt het tijd dat concoursorganisaties hier ook bewuster mee omgaan.

Steeds meer concoursorganisaties verruilen het prikkeldraad van het gehuurde boerenweiland tijdelijk voor een dik koord of lint. Maar niet alle doen dat. Zo werd dat zondag in Barchem pijnlijk duidelijk. Het drama begon met de smalle doorgang. De M1-dressuurmerrie van Cees van Wijk uit Enschede schrikt, springt opzij, valt in de sloot, stormt door het prikkeldraad, verwondt een voorleester en slaat op hol, dwars door de dressuurbanen en opnieuw door de verschillende draden. Ze belandt bij koeien in de wei en raast door, want meterslang prikkeldraad heeft zich in haar staart genesteld. De springruiters moeten vervolgens maken dat ze wegkomen. Auto’s beschadigen en mensen worden pijnlijk geraakt door het rondzwiepende draad. De merrie gaat verder, loopt door meer draden, om in het bos te verdwijnen.

De lucht was doordrenkt met paniek. Horror! “Een half uur lang waren we haar kwijt en we wisten niet meer waar we moesten zoeken”, vertelt Van Wijk aangeslagen. De halfzus van de BWP-hengst Aaron had zich vastgelopen in het bos en werd met ernstige verwondingen en een slagaderlijke bloeding gevonden. Ze is geopereerd en sport lijkt voorgoed voorbij. “Een nachtmerrie! Als ze maar in leven blijft en van de pijn af komt.”

Het zal een flinke verzekeringskwestie worden. Is de concoursorganisatie nalatig geweest? Ik vind van wel. Er stond zo veel prikkeldraad op het terrein dat de veiligheid uit het oog was verloren. Ik begrijp dat het al die voorgaande jaren wel goed is gegaan, maar dat kan geen reden zijn om alles bij het oude te laten.

Het Algemeen Wedstrijdreglement van de KNHS luidt dat ‘paarden uitsluitend aan wedstrijden mogen deelnemen op geschikte en veilige terreinen’ en dat ‘ de toestand van het terreinoppervlak, de wedstrijdfrequentie en andere risicofactoren zorgvuldig moeten worden onderzocht om verwondingen van paarden tot een minimum te beperken’. Jammer dat er geen woord over prikkeldraad wordt gerept.

Prikkeldraad moet verboden worden op wedstrijdterreinen, is de gedeelde mening van de wedstrijdruiter. Zo makkelijk gaat dat niet, meldt Wiechert Fikse, manager wedstrijdsport bij de KNHS. “Er zal te veel grijs gebied zijn. Wat doe je met het prikkeldraad op weg naar het concoursterrein of 300 meter verderop? Het zal een juridisch getouwtrek worden. Wij doen aanspraak op het gezonde verstand van de organisatie. Iedereen met paarden weet dat je een veilige accommodatie moet aanbieden. Het organiseren van een wedstrijd is een vak op zich dat je heel serieus moet nemen. De wedstrijdorganisator is verantwoordelijk voor alles wat zich op het terrein afspeelt en zal bij het opzetten van het concours steeds moeten kijken of er alles aan gedaan is om risico’s te beperken.”

Grijs gebied of niet, het lijkt mij voor elke concoursorganisatie de moeite waard om in elk geval deze venijnige afrastering tussen de ringen en het losrijterrein te mijden. De KNHS wil volgend jaar van start gaan met een betere voorlichting richting wedstrijdorganisaties en dat is in elk geval een stap in de goede richting. “De KNHS is niet content over prikkeldraad als weideafrastering, dus ook niet voor op concours”, laat Fikse weten.

Wendy Scholten, chef redacteur
Deze column verscheen vrijdag 7 augustus in De Paardenkrant