De geschiedenis vanaf sept 1969 t/m 1984.
De Fjorden Ranch en later hebben wij de naam veranderd in Manege Naardermeer.

Binnenkort meer foto's.

Fjorden Ranch en Manege Naardermeer.


Vanaf 1969 werden de eerste rijlessen gegeven op de boerderij van de familie Beuker in de Naardermeer naast de spoorbaan Weesp/Naarden-Bussum.

En hier begon het allemaal.

De IJslander Frekja frá Steinum. Dit was mijn eerste pony, zelfs mijn broetje Jurrian vond hem leuk.

Niet erg verstandig met je kleine broertje voorop en dan ook nog zonder cap.
Toen (1964) waren er wel caps maar die waren van karton gemaakt en dienden alleen voor de show.

 

De allereerste leerling, Ineke v. Noppen, met de Fjord Coco, die lekker aan de hooiberg staat te eten. En ik ben de achterkant van Coletta, zoals ze officieel heette, aan het fatsoeneren. Coco was de eerste Fjord van de familie Beuker.

En toen kwam Cadillac, DE lieveling van mij. Een geweldige sterke en razend snelle merrie. Coco werd als 1/2 jarige gekocht en toen ze 3 was heb ik haar zadelmak gemaakt. Met Coco en Cadillac maakte ik met vriendjes en vriendinnetjes buitenritten.

Na mijn eindexamen van de HBS - A wilde in eerst rechten gaan studeren, maar dat werd later de studie economie. Maar die studies duurden wel erg lang, dus ging ik naar Amersfoort om de B-vakken erbij te doen, want ik wilde toen weer medisch analiste worden.
Op 19 september 1969 ben ik ook begonnen met rijles te geven op de boerderij van mijn ouders, in plaats van een krantenwijk om dus een paar zakcentjes bij te verdienen.
Dus met deze 2 Fjorden ben ik begonnen: Cadillac en Coco. Twee maanden later kwam Ceasar erbij.


Cadillac, Coco en Ceasar daar achter.
Het midden van de baan was gewoon gras, en de Fjorden van de Fjorden Ranch probeerden tijdens de les regelmatig even te eten. Dat moest even opgelost worden:

Met de tractor de hele rijbaan omgespit en daarna werd weer de omheining opnieuw geplaatst.



Mijn vader had het begin gemaakt, hij moest de koeien gaan melken. Dus ik (links) en Frank Langereis konden fijn 'aan de bak'. En dat was echt hard werken. Deze 'grote' baan van 20x40 m lag langs de spoorlijn Weesp- Naarden/Bussum.

Naast deze baan lag ook nog een heeeeel klein baantje van 12 x 24 m. Hier konden de kids een beetje draven of oefeningen is stap doen. Als je - per ongeluk- ging galopperen vloog je zo de sloot in. En dat is ook verschillende keren gebeurd. Hier werd ook gelest als de andere banen (zie verderop in de geschiedenis) te nat waren.


Het lesgeven liep 'een beetje' uit de hand. Na een jaar moest ik kiezen: of met paarden werken of verder met de studie medisch analiste. De keuze was heel erg makkelijk : PAARDEN !


Na 3 jaar in 1972 waren er al veel meer paardjes. Met op de achtergrond de boerderij

Voorop Trigger met Marjan Binge, Jesper met Hanny Zillezen, Axel met Bart Visman, Goofy met Kees Ruiter, Jacky met Ankie Zillezen, Tamara met Aggy Kan, Chico met Marjo Zillezen, Iwan met Edzo Huisman, Ceasar met Marie Louise, Cadillac met Ingrid vd Lustgraaf, Dandy met Rik Groen. Fjordo was kreupel.

Sfeerfoto.

Er werden af en toe wedstrijden gehouden zoals ringsteken, hier doet mijn vader mee op de prachtige Baldar. Baldars kleur was zilverappel met witte manen en een witte staart en hij had ook vier witte voeten.
Dit was de rijbaan (op de dijk) tussen de weg en de Karnemelksloot in. De toeschouwers zitten dus OP de weg!
In deze bak gebeurde het ook regelmatig dat de kinderen in de smalle bocht bijna in de Karnemelsloot vielen.


De kleine stal met Trigger, Chico (er staat Fjordo boven maar dat klop niet), Ceasar, Aljosja, Iwan en Dandolo.

En zo er ontstond een goed lopend manegebedrijf in het buitengebied van het Naardermeer, met 5 buitenbanen : 1 van 20 x 40 m langs de spoorbaan, 2 van 15 x 30 m naast de boomgaard, 1 van 15 x 40 m langs de weg en een kleintje van 12 x 24 m naast de 20 x 40m baan

De eigenaar van de boerderij en van de grond ( 14 ha) de vereniging tot behoud van Natuurmonumenten was helemaal niet blij met dit manegebedrijf.
De paarden zouden nl. de weilanden stuktrappen.?? ... en kijk nu eens naar het 'natuurbeleid': Koeien en paarden als grote grazers. Ja, Natuurmonumenten heeft ons toen wel te pakken gehad.

Ik zal jullie het verslag van de strijd tussen de familie Beuker en Natuurmonumenten besparen.



Dit was de baan van 15 x 30 m, die via een prachtig plastic rolsysteem - dat mijn vader uitgedacht had - afgedekt kon worden. Met veel autobanden en heeeeel veeeeel stenen !
En het kostte veel inspanning om alles er elke keer vóór en nà de les weer af te halen. En daarna de baan dichtharken, eggen en aanrollen met de tractor en dan . . . . het plastic er weer over. Gelukkig hadden mijn vader en ik altijd veel hulp van de leerlingen.

Maar regelmatig kwam de wind onder dit zeil en lag het hele zootje - totaal kapot - in de boomgaard (links op de foto).

 

Dit was de 2de kleine baan, die lag tusssen de bovengenoemde bak en de boomgaard in. Wim op Elton, in de verte met geel frondeel Mistral, en rechts de kont, sorry achterhand van Chamada.


De banen werden afwisselend gebruikt. Dat gebruik hield verband met het weer. Want er was geen binnenbaan, geen foyer en het toilet was bij de familie Beuker in huis.

Dit was de grote stal, daar konden ongeveer 10 paarden en pony's staan. Deze stal werd voor alles en nog was gebruikt als de paarden in het land stonden. Ik liet in deze stal - als het regende en er dus geen les was - bv. super 8 filmpjes zien over het begin van de manege. Of ik ging hier met alle leerlingen, die bij de stalgroep hoorden, de zadels schoonmaken en invetten.

Op deze foto ben ik jarig en krijg ik cadeautjes van de staljongens en stalmeisjes.
Herkenbaar voor jullie is Mirjam Fischer (Lake) links op de foto.
Met het gebogen hoofd is Jo de Jong (Jojo). Verder nog Ronald Aalders (Roon), Monique de Jong (Mouse), Diana Schroor, Claudia Vermeulen (Krent), Mirjam Swarte (Zwarte), Carolien Goorhuis (Klien), Marion Morren (Sjon), Raldi Langereis (Cleo) en Marjan van Groen. Frank Langereis (Knarf) was de fotograaf .

 



Tijdens de les even instructie vanaf het paard Kojak.


Kojak sprong - als ik even niet oplette- regelmatig tijdens de les de bak uit, om daarna rustig naar stal te gaan. Even later miste ik een paard, en jawel daar stond hij met een bibberend kind op zijn rug lekker hooi te eten. Het gebeurde toen wel vaker dat paarden de bak uitsprongen.

De leswisseling:"Kom je nou nog een keer?"

Ruby de hond houdt alles in de peiling, Ans (op de rug gezien) met geldtasje deed toen de betalingen al. Ik sta de indeling te bekijken.

 

Diplomarijden in de kleine baan. De jury meneer Priemus met schrijfster voor het Praathuis. En ik las, op de zitkruk, de proef voor.

En dan de uitslag! Er was geen foyer, geen kantine; dus alles gebeurde buiten of in de stallen.
Mijn vader staat voor de ladder en mijn moeder rechts van hem. Ik sta links voor mijn vader. Stijl half lang haar.
Achter de grote deuren de 'grote' stal en rechts daarvan het afdak was de 'kleine' stal. boven de stal achter het luik lagen de strobalen. En stond een groot vat met water voor de drinkbakjes.


Er waren al snel zo'n 500 leerlingen, die allemaal een 1/2 uur reden. Want de manege was opgezet om kinderen te kunnen laten paardrijden, die een 'dure' manege niet konden betalen. Er waren ongeveer 18 lespaardjes (tussen 1.30 m en 1.57 m stokmaat).


Nog een paar foto's uit oude albums:

En Ceasar kon goed springen voor een Fjord. Hier een foto waar hij op de Gooische Jacht Vereniging sprong. Hij was de allereerste Fjord, die daar regelmatig parcoursen liep.

Taikal met Anouke Strouken kom er ook wat van!

En een Fjord kan best springen: Trigger met Annelies Dop

Het publiek: Jojo, Lake, Annemarie Turel (Kiek), Krent en Annet (Bakkertje)

Shirana Czardas was een van mijn springpaarden, hier in het land met op de achtergrond de 20 x 40 rijbaan langs de spoorbaan.

Een van de manegepaarden, een bonte Fjord x KWPN. Hij heette Goofy. Ik reed de paarden zelf eerst zelf een keer rond op de springwedstrijden, daarna mocht de leerlingen ook met dit paard starten. Zo konden de leerlingen (stalgroep) ervaring op doen. Ze reden regelmatig wedstrijden.

Hier rijd ik een demonstratie à la flêche. Met voorop Cadillac en daarachter Ceasar.

CHIO Rotterdam met Palatin, tijdens het nationaal kampioenschap voor jachtspringpaarden. 5de geworden.

Met Marco B. lekker losrijden, voorwaarts en neerwaarts en belonen. De hand zou iets meer contact met de mond kunnen hebben. Dit even voor de drezzuurzeurders.

Marco, een van mijn beste dressuurpaarden, met mijn instructrice Christine van der Spek.

Uiteraard heb ik - tussen de bedrijven door - de opleiding in Deurne ook nog gevolgd.

Ik heb onder andere les gehad van de heren Polak, Terrenea, Van Loon en van Boudewijn Heuseveldt.
Daarna heb ik jaren lang les gehad op de Grand Prix paarden van Inge en Arie Schram.
Alle Grand Prix oefeningen heb ik mogen leren, aanvoelen en later aan andere paarden geleerd. Het rijden van zulke paarden heb ik altijd als een voorrecht ervaren.
Ik heb oa. springles van Antoon Ebben en van Irma Smulders gehad.
Ook heb ik bij de dressuurtrainer Henk ven Bergen mogen lessen.

Met Paola, het paard van Wim Lobregt (bijna ZZ) in de Z 2- dressuurring.

Met Marco in de Expohal

Met Pipo voor de zoveelste keer weer de eerste prijs. Let op de door mij zelf gemaakte singel van tapijtband, hij had een diepe koffer (borstkas).

Er weer een ereronde op de rechterhand.

Toen in mei 1981 mijn vader overleed moest van Natuurmonumenten de manege weg van de boerderij. Drama!
Wij toen zijn begonnen met een demonstratierit naar het stadhuis in Naarden met alle 18 pony's en paarden en alle 500 ! ! leerlingen op de fiets erachteraan. En de politie voorop.

Uitendelijk is er door de ouders een stichting opgericht, die er voor zorgde dat de manege naar de Nikkelstraat kom verhuizen.

Binnenkort de geschiedenis van Manege LiesBeuker aan de Nikkelstraat.

 

Mijn vader op zijn verjaardag op 10 augustus op Ceasar, die door de stalgroep versierd was.

Deze man was mijn steunpilaar: Jan Beuker. Een geweldige selfmade man, die altijd voor iedereen klaar stond met hulp en advies. Niets was hem te veel.
En uiteindelijk heeft hij het mogelijk gemaakt en ervoor gezorgd dat er in Naarden een fantastische manege ontstond. Hij zit nu trots op een wolk naar ons te kijken.


Wij willen iedereen veel plezier toewensen met die fantastische en prachtige paarden. Laat ze in hun waarde en zorg goed voor ze.

Paarden hebben mij tot een gelukkig mens gemaakt!