OPSTIJGEN

Tips voor het opstijgen


Opstijgen gebeurt gebruikelijk aan de linker kant van je paard. Blijkbaar zou dit nog een overblijfsel zijn uit de tijd dat mensen zwaarden droegen die langs hun linkerbeen hingen. Om niet gehinderd te worden door het zwaard bij het opstijgen stapte men dus via de linker zijde van het paard op.

Ik stap zelf ook altijd links op omdat het me zo geleerd is maar laatst zei iemand me dat hij aan beide kanten opstapt om zo het paard niet telkens aan dezelfde kant te belasten. Daar ga je dan toch over nadenken.

Al heel lang gebruik ik een krukje bij het opstijgen, niet omdat ik niet meer zo lenig zou zijn . . . . nou ja . . . . en me dit anders niet zou lukken, maar gewoon omdat ik weet dat het toch een hele belasting kan zijn voor je paard. Hoe voorzichtig je ook je bent.

Wist je dat op het moment van opstijgen je 2 a 3x zo zwaar bent als normaal?

Dat betekent dus dat als je 70 kilo weegt en je ver van het paard afstaat, er in het moment van opstijgen 210 kilo in de linkerstijgbeugel aan het paard hangt. Hoe verder je weg staat van het paard tijdens het opstijgen, hoe groter de hefboomwerking. Het moment van opstijgen is dus voor veel paarden geen pretje.

En dat 1x per dag, 6 dagen per week, 312 dagen per jaar. Dat is 4680 x in zijn paardenleven een eenzijdige belasting van 210 kilo aan de linkerkant. En bij manegepaarden en -pony's is dat nog vele malen meer.

We onderschatten dus als ruiter de krachten die inwerken op het paardenlijf (en niet te vergeten het zadel) tijdens het opstijgen.

Het betekent een enorme belasting op de wervelkolom, de spieren en de voorbenen waarmee het paard zich schrap zet.


Dit kan zorgen voor pijn in de rug, waardoor het paard niet meer stil willen blijven staan tijdens het opstijgen of in dit geval achterwaarts gaat lopen of zelfs kan gaan steigeren.


Dus hoe je ook opstapt, het is belangrijk dat je paard hier zo min mogelijk hinder van heeft.

Ik heb een paar logische punten voor je op een rijtje gezet, die je waarschijnlijk wel zult weten maar toch, het kan nooit kwaad om er nog eens even bij stil te staan.

 
  • let erop dat jouw voet niet in de zijkant van je paard drukt,
  • ruk niet aan de teugels bij het opstijgen, hou wel contact met de paardenmond, met een loshangende teugel heb je geen controle,
  • verdeel het contact over beide kanten, de teugel wat meer aannemen aan de buitenkant vanwaar je opstapt. Dan zal het paard zijn achterhand eerder naar jou toe draaien, en dat is makkelijker dan erachter aanhupsen.
  • gebruik eventueel hulp bij het opstijgen, een krukje of een galant persoon die je helpt,
  • stijg je zonder hulp op, trek je dan niet op aan het zadel bij het opstijgen maar maak gebruik van de afzet van je eigen been,
  • zorg dat je lichaam dicht bij het paardenlichaam blijft zodat je gewicht zo min mogelijk het paard uit balans haalt,
  • let op dat je niet met je been het kruis van het paard raakt,
  • maak de zwaaibeweging beheerst,
  • laat je niet in het zadel vallen, dit kan ook bij een gezond paard al pijnlijk zijn. Denk dat er een doosje met eieren op het zadel ligt.
  • Het is ook heel belangrijk (of je nou met kruk opstijgt of niet) om op de voorkant (liefst de wrong) van het zadel aan de rechterkant te steunen. Hiermee voorkom je dat het zadel scheef gaat en daarmee nog extra met de kussens tegen de ruggengraat en schoft van het paard komt. Een stuk prettiger voor je paard en iets wat in sommige gevallen zelfs blessures aan de schoft kan voorkomen.

 

Vooral jonge paarden gaan reageren als je niet oplet bij het opstijgen en gaan bij herhaling zelf probleemgedrag ontwikkelen. Vaak krijgt het paard hiervan de schuld maar als je even de optelsom maakt van een paar vervelende punten bij het opstijgen kan dit gewoon een logisch gevolg zijn.

Veel paarden zijn zo vergevingsgezind dat ze fouten bij het opstijgen toestaan maar dat neemt niet weg dat ze er geen last van kunnen hebben. Je zou kunnen zeggen: gelukkig maar voor de ruiter dat dit zo is. Maar iemand die regelmatig te maken krijgt met dit prachtige dier kan alleen maar onder de indruk raken en wil er alles aan doen om er een goede band mee krijgen.

Heb bij alles wat je doet respect voor je paard. Zie het als een levend wezen dat jou graag wil vertrouwen.

Verdien dit vertrouwen.

Conclusie:opstijgen? Maak gebruik van een opstapkrukje!