Hoe vertelt een paard dat hij ons niet begrijpt.
Sommigen noemen dit verzet of protest.

Mondproblemen.


Alle mondproblemen ontstaan door pijn. De handen van de ruiter zetten teveel druk op de teugel, waardoor het bit de tong van het paard afklemt. Als we de tong pijn doen zoekt het paard een uitweg. Laten we de bekende mondproblemen eens op een rijtje zetten:

1. Een harde (dode) mond:
Het paard zet de kaak en de nek vast en reageert niet, of heel erg moeilijk op aanwijzingen van de hand. Hierbij gebeurt het vaak dat de tong over het bit ligt.


2. Het hoofd omhoog = tegen de hand /teugel
Het bit werkt in dit geval meer in op de mondhoeken, zodat de tong ontlast wordt. Maar de rug wordt niet meer gebruikt en weggedrukt.


3. Achter het bit lopen = achter de teugel = geen aanleuning, geen verbinding.
Het paard laat het bit los. De ruiter kan proberen contact te zoeken, maar het paard zoekt geen aanleuning. Hij durft geen aanleuning te zoeken, omdat hij in het verleden teveel pijn in de mond heeft gehad. De juiste uitdrukking is dus: "achter de hand."


4. Hangen op het bit = op de teugel , op de hand
Dit gebeurt vaak in combinatie met de tong over het bit leggen. Het paard loopt meestal laag met het hoofd en vaak ook achter de loodlijn. In de pure vorm zie je dit bij paarden die onvoldoende voor het been zijn en niet voorwaarts gereden worden. Soms heeft het ook met de bouw van het paard te maken.


5. De tong over het bit gooien
Dit is het meest voorkomende probleem. Het komt veel vaker voor, dan wij denken. Het paard ontsnapt op deze wijze aan de druk van het bit (van de ruiterhand) op zijn tong.


6. De tong uit de mond
Dit zien we meestal bij heel gevoelige paarden, die één of meerdere keren hard in de mond gerukt zijn op een moment dat zij er niet op rekenden en de tong nog onder het bit hadden.


7. Het bit vastpakken
Ik heb vaak gehoord dat paarden een bit tussen de kiezen kunnen nemen. Ik heb dat zelf, gelukkig, nog nooit kunnen constateren. Het kan anatomisch niet of nauwelijks. Maar het is het vastzetten op de hand.


8. Slaan met het hoofd
Meestal een duidelijk protest tegen de inwerking van het bit. In feite is dit een variatie op het hoofd omhoog brengen. Het kan ook veroorzaakt worden door een slecht passend zadel, een te groot bit, een rugprobleem, scherpe randen of haken op de kiezen (klik even hier heel interessant met foto's) , een te stakken aansnoerneusriem, enz.


9. Door de hand lopen
Dit kan in combinatie met bijna alle andere hier genoemde vormen van verzet voorkomen. Het kan, zeker wanneer het paard door pijn in paniek is, tot gevaarlijke situaties leiden.


10. Boren
Hij loopt met de kin op de borst of met de neus tussen de voorbenen. Dit is een "verbeterde" versie van hangen op het bit, wanneer hij hangt en van achter het bit lopen, wanneer hij het bit loslaat.


11. Pullen
Een verbeterde versie van boren. Hij boort dan en probeert tegelijkertijd met een ruk de teugels uit de handen te trekken.
Het kan ook op een snelle, harde vorm van hangen op de hand lijken, als hij met de neus meer naar voren de teugels uit de hand probeert te trekken. Soms komt deze vorm van verzet voor in combinatie met vluchten of lijkt het een naar beneden gerichte vorm van door de hand springen.


12. Bokken
Bokken kan een paard om allerlei redenen, maar er zijn paarden die bokken tegen de inwerking van het bit. Vaak zien we dat dan in combinatie met een van de andere, hier genoemde, vormen van verzet.


13. Vluchten
Eigenlijk de meest natuurlijke vorm van verzet. Een paard is nu eenmaal een vluchtdier. Hij vlucht voor de pijn.


14. Steigeren
Dit is ook een natuurlijke beweging voor een paard. Sommige paarden leren, al doende, hem te gebruiken om onder de druk van de teugel (dus van de ruiterhand) uit te komen, omdat de ruiter mee gaat naar voren en de teugels loslaat tijdens het steigeren. Een, voor de ruiter, levens gevaarlijk verzet, zie 15.


15. Achterover slaan
Dit is de verbeterde versie van steigeren. een paard dat steigert en vervolgens nog steeds in de mond getrokken wordt kan, omdat hij nog steeds probeert om aan de pijn te ontkomen, uit evenwicht gebracht worden en vallen. Wanneer een paard "leert," dat hij op deze manier de ruiter kwijt kan raken, kan hij dit gaan gebruiken. Dit is waarschijnlijk wel de gevaarlijkste vorm van protest.

MET DE KIN OP DE BORST:

Verzet : Bij dit arme paard hangt de ruiter aan de teugels!! Het beest wordt met geweld ! ! in de krul getrokken.
DIT heeft niets met paardrijden te maken.

 

Geen gelul trek hem in de krul!!
Ik vind dit zo zielig, kijk eens naar het dier zijn oog.
De stang- en de trensteugels zijn zo strak aan getrokken, dit heeft niets met dressuur te maken. Dit is mishandeling.

De volgende foto's zijn gemaakt tijdens het EK Young Riders en Junioren 2009 in Ermelo. Dit heeft - volgens mij - niet veel met dressuur te maken, de handrem:

Kijk eens naar de tong. En naar de hele dunne trens en een doorgeslagen stangbit.

blauwe tong, en zie je de afknelling van de trens en de mondhoek en hoge neusriem = niet fijn.

De hamvraag:

* Zou dit andere paard nog korter in de hals GETROKKEN kunnen worden?

 

Het antwoord: JA !

* Hoe is het in Gods naam mogelijk dat een paard zo kort in de hals kan worden.
Nou heel simpel: Geen gelul, trek hem in de krul, nou dit is eigenlijk nog veel erger. SCHANDE!! Hij is met zijn kin tot op zijn onderhals doorgetrokken.
Kijk eens naar de angst in de ogen van dit diertje.

Arm dier! In elkaar getrokken met stang en trens, gelukkig is deze foto niet scherp. Ik was zo verbouwereerd om deze wanvertoning te zien tijdens het EK drezzuur in Ermelo, dat ik het toestel niet goed scherp gesteld heb.

 

Kijk eens naar de aansnoerneusriem . . anders had dit slachtoffer zijn mond nog iets kunnen openen.
En kijk nu eens naar het trensbit en de mondhoek. Dit paard heeft inmiddels eelt op zijn mondhoeken.
En op zijn ziel.

De amazone vond hem erg stug in de mond, ja gek hè? Als hij met zijn kin op zijn onderhals wordt getrokken.

 


Er zijn zoveel manieren waarop paarden zich verzetten tegen de te harde inwerking van het bit. Dat komt, omdat heel veel ruiters de hint niet begrijpen. Zij "luisteren" niet naar hun paard. Verder zijn er teveel brave paarden die zich pijn laten doen. Deze paarden nemen wij graag als maatstaf.

Gevoelige paarden, die protesteren, zien we dan vervolgens als "lastig". Wij moeten beter naar deze paarden "luisteren", dan kunnen wij betere ruiters worden.


Paarden met mondproblemen zijn gevoelige paarden. Dat wil niet zeggen, dat zij niet geschikt zijn. Zij vragen je alleen jouw aanwijzingen beter te doseren. Dat wat een paard aankan moet de maat zijn, niet wat de ruiter of de instructeur vindt dat hij moet aankunnen.


Het is net als met pesten. De pestkop maakt niet uit waar het slachtoffer maar tegen moet kunnen.
De gevoelens van het slachtoffer bepalen de grens. Zo zal ook het paard aangeven waar zijn grens ligt.